Minimal

Bir vadi oluşturarak birbirine kavuşan iki yamaca yaslanan yerleşke, konumlanışı, mimarisi, az katlı çözümü ile Kurtköy’de kendisinden önce yapılmış yoğun ve yüksek toplu konut projelerinden ya da birbirine değmeyen tek ev projelerinden farklılaşır.

Yıl
Lokasyon
İstanbul

Çeperleri tutan konutlar birbirlerinin manzarasını kesmeksizin vadide yeralan peyzaja yönelir. Ancak yerleşkedeki yeşil alan kullanımı bununla sınırlı değildir ve peyzaj yapıların zemininde , ara katlarda teraslarda, çatıda ve kimi konutların iç bahçelerinde devam eder. Konutlar arası geçişi sağlayan yarı örtülü sokaklar, ara mekanlar, geçitler bugünün kentlerinde unutulan yaşantıyı ve insan ölçeğini zamanın diliyle yeniden kurgular ve böylelikle insan insana temas eder.

 

Bu projenin belki de en güçlü yanlarından biri bunca yoğun yapılaşmanın topoğrafyanın olanaklarından yararlanılarak alan içinde eritilmiş olması ve bunun az katlı, yalın ve güçlü bir mimari dille aktarılabilmesidir.